Aspekt prawny
Jeden z wpisów zawartych w kodeksie karnym z 1997 roku gwarantuje nam prawo do samoobrony, pierwszy paragraf artykułu 25 mówi, że nie popełniamy przestępstwa w sytuacji, gdy w ramach obrony koniecznej odpieramy bezprawny i bezpośredni zamach na chronione prawem dobra.
W praktyce oznacza to, że dopuszcza się użycie obrony koniecznej wtedy, gdy zamach zagraża dobru natychmiastowo (niebezpieczeństwo realne), a nie jest to działanie prewencyjne, które ma na celu zapobiec potencjalnym zagrożeniom w przyszłości. Dodatkowo, zamach musi stanowić przejaw naruszenia prawa, zachowania, które spełnia znamiona wykroczenia lub przestępstwa.
Legalne możliwości
Polskie prawo przewiduje użycie pewnych legalnych środków w celach obronnych. Jednym z nich jest walka wręcz. W ramach ciekawostki, można tu wspomnieć o powielanym bezrefleksyjnie micie, według którego osoby praktykujące sporty walki wyczynowo, w sytuacji samoobrony są postrzegane prawnie jako osoby dzierżące broń w ręku – jest to wyssana z palca bzdura, której absolutnie nie należy wierzyć. Ani uprawianie sportów walki, ani stopnie mistrzowskie nie są przesłanką do takiej interpretacji.Warto czytać specjalistyczne blogi, by zrozumieć, jak na nasz organizm wpływa amatorskie bieganie a ból.
Legalne środki dostępne w Polsce można podzielić na dwie główne kategorie:
– broń dostępna bez zezwolenia
– broń, do której użycia potrzebne jest zezwolenie
Do pocztu broni, na którą zezwolenie nie jest konieczne możemy wliczyć broń białą z wyłączeniem przedmiotów takich jak:
–pałki z odważnikiem
–tak zwane „bejsbole”, które nie są kijami do uprawiania baseballu
–nunchako
–różnej maści kastety
Ponadto, zezwolenie nie jest również konieczne do korzystania z miotaczy gazu, broni hukowej i alarmowej, pistoletów, strzelb i karabinów pneumatycznych, broni czarnoprochowej, paralizatorów, pałek klasycznych i teleskopowych, karabinków i pistoletów na kule pieprzowe i gumowe czy też kubotanów.
Zezwolenie na broń
Zezwolenie na posiadanie broni, to bardzo istotny dokument wymagany w większości krajów na świecie od osób posiadających broń. Stanowi element prawa, które reguluje dostęp ludzi do broni. W Polsce obowiązuje ono od momentu odzyskania niepodległości w 1918 roku, a obecne przepisy dotyczące posiadania a także obrotu bronią i amunicją wewnątrz kraju a także poza jego granicami określa uchwalona 21 maja 1999 roku ustawa o broni i amunicji wraz z późniejszymi zmianami. Reguluje ona również kwestie posiadania broni i amunicji przez cudzoziemców oraz zasady funkcjonowania strzelnic.
W świetle tej ustawy, osoba ubiegająca się o pozwolenie na legalną broń palną musi mieć ukończone 21 lat, zamieszkiwać na stałe w Polsce, posiadać pełną zdolność do czynności prawnych, wykonała odpowiednie testy potwierdzone orzecznictwem psychologa i lekarza, nie była skazana przez sąd za umyślne popełnienie przestępstwa, a także posiada pozytywną opinię od Komendanta lokalnego komisariatu Policji odpowiadającego miejscu zamieszkania.
Poprawnie wypełniony wniosek składamy na ręce komendanta policji w miejscu, właściwym dla naszego meldunku
